Chronologia
Pustkowie 1459–1626
1459
Grafia Symeona Olelkowicza
Najstarszy dokument: książę kijowski Symeon Olelkowicz nadaje Szaszkowi «ojczyznę i dziedzictwo»
nad rzekami Rusawą, Kośnicą i Kamienicą. Ziemie w dorzeczu przyszłej Horodkiwki pierwszy raz pojawiają się w źródłach pisanych.
Szaszkiewicze — wołyński ród szlachecki, który zachował tę grafię jako główny dowód praw do ziem bracławskich przez
kolejne 170 lat. Całe dorzecze Kośnicy/Markówki pozostawało bezludną pustynią.
→ Rozdział I: Dzikie Pola
→ Rozdział I: Dzikie Pola
1569
«Puste osady»
Unia lubelska. Szaszkiewicze mieszkają na Wołyniu, a ich grunty bracławskie — «puste osady».
Nikt nie ośmiela się zasiedlać granicy stepowej.
1604–1609
Procesy Szaszkiewiczów
Szaszkiewicze procesują się z Zamoyskimi o „grunt Drahuszowski" (1604) i o
najazd na grunty Kośnicy i Rusawicy (1609). Przywilej 1605 r. pozwala
«założyć zameczek i osadzić miasteczko» nad Kiśnicą — lecz nigdy nie został zrealizowany.
Przywilej Zygmunta III z 1605 r. — pierwsza próba kolonizacji właśnie tego regionu.
Szaszkiewicze nie mieli środków na realne zasiedlenie, a ziemie pozostawały puste jeszcze 20 lat.
→ Rozdział I: Dzikie Pola
→ Rozdział I: Dzikie Pola
Założenie i epoka kozacka 1626–1654
5.V.1626
Sprzedaż ziem Czetwertyńskiemu
Eustachy Szaszkiewicz sprzedaje księciu Stefanowi Czetwertyńskiemu ziemie nad Kośnicą i Kamienicą
za 30 000 złotych. Początek realnej kolonizacji dorzecza Markówki.
Oblata umowy w sądzie ziemskim winnickim — 24.I.1628. To moment kluczowy:
ziemie przechodzą od dawnych, ale pasywnych właścicieli do czynnego kolonizatora.
→ Rozdział II: Pierwsza kolonizacja
→ Rozdział II: Pierwsza kolonizacja
1629
Rejestr podymny
Pierwszy spis: Markówka — 50 dymów, Kośnica — 40 («nowoosadzona»), Kamienica — 100.
Miastkówki jeszcze nie ma — zostanie założona później.
Rejestr podymny 1629 r. utrwala pierwsze osady w dorzeczu Markówki. Brak Miastkówki
oznacza, że pojawiła się po przywileju 1637 r.
→ Rozdział II: Pierwsza kolonizacja
→ Rozdział II: Pierwsza kolonizacja
14–23.IV.1636
Rozgraniczenie ziem
Rozgraniczenie Zamoyski / Czetwertyńscy: 132 kopce od Dniestru wzdłuż wysokości wododziałowych.
Wyznaczone granice majątków, na których wkrótce pojawi się Miastkówka.
Dziesięciodniowy objazd granicy utrwalił topografię, która pomaga precyzyjnie zlokalizować
wczesne osady dorzecza Kośnicy/Markówki.
→ Rozdział II: Pierwsza kolonizacja
→ Rozdział II: Pierwsza kolonizacja
27.II.1637
Przywilej Władysława IV
Król Władysław IV nadaje 8 miastom prawo magdeburskie przy Szlaku Kuczmańskim (MK 182).
Masowa urbanizacja stepowej granicy pod egidą Koniecpolskiego.
Szczegóły ▾
~1637
Założenie Miastkówki
Po przywileju z 27.II.1637 hetman wielki koronny Stanisław Koniecpolski
zakłada miasteczko nad rzeką Markówką przy kamiennym brodzie. Nazwa Miastkówka — „miasteczko".
Przypis Krykuna (CDIAUK, ф. 256) wskazuje ok. 1635, ale nie zweryfikowano.
Do 1625 r. Koniecpolscy nie mieli niczego na Bracławszczyźnie. Całe dorzecze Markówki pozostawało pustkowiem.
Koniecpolski prowadził kolonizację o niespotykanej skali: 170 miast, 740 wsi, 120 000 poddanych.
→ Rozdział III: Założenie
→ Rozdział III: Założenie
do 1648
Kamionobrod na mapie Beauplana
Francuski inżynier Guillaume Le Vasseur de Beauplan nanosi osadę jako Kamionobrod
z dwiema słobodami (⊕⊕) po obu brzegach Szumiłówki. Współrzędne zgadzają się ze współczesną Horodkiwką z dokładnością do 400 m.
Beauplan zapisał potoczną nazwę przeprawy — „Kamienny Bród", a nie kancelaryjną „Miastkówka".
Według legendy Beauplana ⊕ = „Sloboda, latine nova Colonia" — dwie słobody (nowe kolonie) po obu brzegach.
→ Rozdział III: Założenie
→ Rozdział III: Założenie
26.IX.1643
Koniecpolski na Trakcie Bohowym
Diariusz Oświęcima: hetman Koniecpolski objeżdża Trakt Bohowy, przejeżdża przez Markówkę-Sawrańską
(nie naszą Markówkę nad Szumiłówką). Trasa potwierdza kolejność osad Traktu Bohowego.
Szczegóły ▾
1646
Śmierć założyciela
Umiera Stanisław Koniecpolski — założyciel Miastkówki i jedna z najpotężniejszych
postaci Rzeczypospolitej. Majątki dziedziczą synowie.
1648
Powstanie Chmielnickiego
Powstanie kozackie: szlachta polska wypędzona z Podola i Bracławszczyzny.
Miastkówka staje się ośrodkiem kozackiej sotni.
1649
Sotnia kozacka
Rejestr Wojska Zaporoskiego: sotnia miastkowska pułku bracławskiego —
253 kozaków, sotnik Mychajło Zelenski. 60 kozaków zapisanych z samej Miastkówki.
Do sotni należały Stina, Rachniwka, Szpików, Kańków, Popkowce — wszystkie dawne majątki Koniecpolskich.
→ Rozdział IV: Kozacka Miastkówka
Rejestr Wojska Zaporoskiego z 1649 r.
Sotnia miastkowska pułku bracławskiego — 253 kozaków, 4 strony.
Rejestr 1649 r., wyd. 1995
→ Rozdział IV: Kozacka Miastkówka
styczeń 1654
«Miaskowka pusta»
Rada perejasławska (8.I.1654). Spis Boriatynskiego: «Мясковка пуста»,
ale odnotowuje «городъ Мясковка» z dwoma podległymi miasteczkami — znaczy twierdza stoi.
„Pusta" nie oznacza zburzona — mury i twierdza mogły ocaleć.
Ludność powróciła do ocalałych umocnień po radzie perejasławskiej.
→ Rozdział V: «Pusta»
→ Rozdział V: «Pusta»
24–26.III.1654
Rzeź wielkanocna
Polacy przeprowadzają skoordynowany nocny rajd w Wielkim Tygodniu —
równocześnie na 70–80 miasteczek. Kozacy w cerkwiach, Wielki Post,
nikt nie chwyta za broń. Właśnie po tym Miastkówka gorączkowo kopie rowy.
«Въ нынѣшнемъ году на Пасхѣ, именно въ ночи на великую пятницу, субботу свѣта и Пасху, они пришли и напали неожиданно на 70—80 базаровъ въ странѣ казаковъ, зная, что жители ихъ заняты молитвами въ своихъ церквахъ и что казаки никогда не берутся за оружіе въ великій постъ. Ляхи (сдѣлали это) главнымъ образомъ съ цѣлью досадить царю, къ которому казаки прибѣгли подъ защиту. При этомъ нападеніи они избили мечомъ всѣхъ, кого застигли, даже грудныхъ младенцевъ, распарывали животы у беременныхъ женщинъ и убѣжали.»Paweł z Aleppo, ks. IV, rozdz. III–V (przekł. Murkosa)
Paweł z Aleppo — ks. IV, s. 13–14
Rzeź wielkanocna: «избили мечомъ всѣхъ, кого застигли, даже грудныхъ младенцевъ».
Путешествіе Патріарха Макарія, przekł. Murkosa, ks. IV
→ Rozdział V: «Pusta»
~12.VI.1654
Patriarcha Makary w Miastkówce
Antiocheński patriarcha Makary opisuje miasteczko: drewniana ściana, twierdza, 2 cerkwie,
pułkownik Michaił z wojskiem, rowy. Najszczegółowszy opis miasta z XVII w.
Szczegóły ▾
18–21.VII.1654
Oblężenie Miastkówki
Machowski z 8 000 Polaków i Wołochów oblega Miastkówkę. Zelenski w pułapce.
Kozak Własenko dostarcza wieść Chmielnickiemu; rozkaz «наспіхъ» pułkom umańskim.
Szczegóły ▾
Ruina i odbudowa 1664–1732
1664
Słoboda — 25 dymów
Po Ruinie Miastkówka zdegradowana do słobody: zaledwie 25 dymów i 2 młyny.
Ale Mychajło Zelenski — teraz pułkownik całego pułku bracławskiego.
Rejestr podymny 1664 r.: «Z Miastkowki, słobody». Dla porównania: sąsiednia Stina miała 85 dymów.
→ Rozdział VI: «Jeszcze nie wzięto»
AJUZR VII.2, s. 561
Rejestr podymny 1664 r. — «Z Miastkowki, słobody», 25 dymów.
Архивъ ЮЗР, cz. VII, t. 2, s. 561
→ Rozdział VI: «Jeszcze nie wzięto»
1672
Okupacja osmańska
Traktat buczacki: Imperium Osmańskie otrzymuje Podole i Bracławszczyznę.
Region na ćwierć wieku trafia pod kontrolę turecko-tatarską.
~1672–1682: Connotatio dóbr Koniecpolskich utrwala Miastkówkę i Kamienny Bród
w dwóch traktach (Dniestrowym i Bohowym) — łącznie 170 miast i 740 wsi.
→ Rozdział VI: «Jeszcze nie wzięto»
→ Rozdział VI: «Jeszcze nie wzięto»
sierpień 1674
«Jeszcze nie wzięto»
Chan krymski stoi w Miastkówce 33 dni podczas wielkiej wyprawy.
Pojmani Tatarzy zeznają: «Месковт, же містечко ще не взято» —
Miastkówka stawia opór, gdy inne miasteczka już zburzone.
12.VII.1674 — Zelenski pisze z Klebania o zagładzie Kośnicy: «зо всЪмъ пропала».
→ Rozdział VI: «Jeszcze nie wzięto»
AJUZR XI, s. 612
Chan staje obozem w Miaskowce — raport z 1674 r.
Архивъ ЮЗР, cz. XI, s. 612
AJUZR XI, s. 615–616
«Месковт, же містечко ще не взято» — przesłuchanie pojmanych Tatarów.
Архивъ ЮЗР, cz. XI, s. 615–616
→ Rozdział VI: «Jeszcze nie wzięto»
1676–1682
Ostatni Koniecpolscy
Miastkówka w wykazie majątków Stanisława Samuela Koniecpolskiego.
1682 r. — Oblata Donacyi: bezdzietny Stanisław Samuel przekazuje wszystkie majątki kuzynowi Janowi Aleksandrowi.
Szczegóły ▾
1699
Pokój karłowicki
Bracławszczyzna wraca do Rzeczypospolitej po 27 latach kontroli osmańskiej.
Rozpoczyna się odbudowa zniszczonego regionu.
1708
Kamienna cerkiew Zwiastowania
Dmytro Zelenski — pułkownik kozacki, potomek Mychajła —
przebudowuje drewnianą cerkiew Zwiastowania w kamieniu. Stoi do dziś.
Szczegóły ▾
1719
Wygaśnięcie Koniecpolskich
Jan Aleksander Koniecpolski — ostatni męski przedstawiciel rodu — umiera bezdzietnie.
Na pogrzebie «rozbito herby». Miastkówka przechodzi do Lubomirskich.
Szczegóły ▾
~1724
Lubomirscy nabywają majątki
Ks. Jerzy Aleksander Lubomirski nabywa majątki Koniecpolskich.
Zaczyna się nowa era w historii Miastkówki.
Szczegóły ▾
wrzesień 1732
«Miasto» z sotnikiem
Przesłuchanie złodzieja Kostia Marczenki: Miastkówka znów figuruje jako «miasto» z sotnikiem.
Przy wjeździe — karczma, droga — „szlak Szpakowy". Dokument zapełnia lukę 53 lat.
Nowi właściciele 1744–1901
1744–1746
Lubomirscy — potwierdzeni właściciele
1744 r. — Trybunał Lubelski potwierdza własność Lubomirskich.
1746 r. — Specifikacya dóbr klucza: Miastkówka wśród majątków.
Szczegóły ▾
1747
Budowa kościoła
Ks. Józef Lubomirski buduje kościół katolicki Niepokalanego Poczęcia (800 zł) —
znak odrodzenia miasteczka po dziesięcioleciach wojen i okupacji osmańskiej.
Szczegóły ▾
1764
Metryki cerkwi Michajłowskiej
Najstarszy wpis metrykalny cerkwi Św. Archanioła Michała
w Rotmistrówce — trzeciej cerkwi parafii,
zbudowanej ze zwęglonych pozostałości poprzedniej.
To najstarszy dokument parafii rotmistrowskiej,
który do nas dotarł.
CDIAK ф. 224, оп. 1, спр. 1112
1765
Gmina żydowska
Spis żydowski: 604 dusze, 4. okręg kahalny województwa bracławskiego.
Miastkówka — centrum okręgu z 25–30 wsi.
Szczegóły ▾
1734–1768
Hajdamaczyzna
Rejon Józefgród–Bałta — jeden z dwóch ośrodków ruchu hajdamackiego na Podolu.
Gmina żydowska Miastkówki „ucierpiała od band hajdamackich".
1768 — Koliszczyzna: Żelizniak i Gonta podnoszą największe powstanie XVIII w.,
Bracław, Winnica, Mohylów, Sawrań płoną.
1734 — powstańcy Werłana obozują pod Popeliuchami (parafia Miastkówki).
1738 — Raszków obrabowany. 1765 — Krasne (centrum tego samego klucza) całkowicie zniszczone.
1768 — sotnik Szyło wyrzyna Żydów w Bałcie; trybunał — w Mohylowie Podolskim.
Bezpośredniego opisu wydarzeń w samej Miastkówce nie odnaleziono.
→ Rozdział VII: Hajdamaczyzna
→ Rozdział VII: Hajdamaczyzna
1785
Remont kościoła
Bielski i Jaroszyński finansują remont kościoła (1600 zł na dwóch wikariuszy).
Nowi właściciele inwestują w infrastrukturę religijną miasteczka.
Szczegóły ▾
1789
«Wielka będzie bieda»
Śledztwo o plotkach antyszlacheckiego buntu. Najemnik Iwan Rypenko spod Miastkówki
przyznaje: «będąc pijanym, możem mówił te słowa» — „będąc pijany, może i mówiłem te słowa".
Żywy ukraiński język w polskim protokole: «welyка bude bida, bo lachiw y żydiw rizaty budut».
Ostatnia wzmianka Miastkówki w AJUZR. 57 lat po przesłuchaniu Marczenki (1732) —
drugi przekrój żywego potocznego języka Pobereża.
→ Rozdział VII: Karczma na szlaku
→ Rozdział VII: Karczma na szlaku
1791
Jaroszyński — jedyny właściciel
Mikołaj Jaroszyński staje się jedynym właścicielem Miastkówki (CDIAL ф. 166).
Zaczyna się era Jaroszyńskich.
Szczegóły ▾
1791
Jedna z 8 parafii powiatu bracławskiego
Konstytucja Sejmu Czteroletniego „Sejmiki" wyznacza nowy podział administracyjny:
powiat bracławski składa się z 8 parafii —
Bracław, Kopijówka, Tulczyn, Tomaszpol, Miastkówka, Raszków, Czeczelnik, Józefgród-Bałta.
Miastkówka obok Bracławia, Tulczyna, Raszkowa i Bałty —
świadczy to o wysokim statusie administracyjno-kościelnym miasteczka.
W tym samym VL T.9 Mikołaj Jaroszyński zapisany pierwszy
na liście deputatów województwa bracławskiego.
→ Rozdział VII: Karczma na szlaku
Volumina Legum T. IX, s. 170
Konstytucja „Sejmiki" — Miastkówka wśród 8 parafii powiatu bracławskiego.
Volumina Legum. Tom IX. Kraków, 1889
→ Rozdział VII: Karczma na szlaku
1793–1804
Od województwa do powiatu
Cztery przekształcenia administracyjne w ciągu 11 lat: województwo bracławskie (do 1793) →
namiestnictwo izjasławskie (1793) → gubernia bracławska (1795) → gubernia podolska,
powiat olhopolski (1796, ostateczny etat — 1804).
Powiat olhopolski początkowo nazywał się czeczelnickim —
Miastkówka i Czeczelnik (oba z dawnego klucza Koniecpolskich) znalazły się
w jednej jednostce administracyjnej. Miastem powiatowym stało się m. Olhopol,
a Miastkówka miała zarząd gminy (wołosti) (Gulldman, 1893).
→ Rozdział VIII: «Z drewna zabudowana»
→ Rozdział VIII: «Z drewna zabudowana»
2.X.1805
Śmierć Jaroszyńskiego
Mikołaj Jaroszyński umiera w Miastkówce. Jego syn Jan (1783–1842) —
przyszły marszałek u Marczyńskiego.
Szczegóły ▾
1808
Erygowanie parafii
Parafia w Miastkówce zostaje formalnie erygowana —
61 lat po wybudowaniu kościoła (1747).
Wcześniej kościół funkcjonował jako kaplica lub filia.
Miastkówka weszła do dekanatu Bałta.
Wśród 19 nowych parafii erygowanych w 1798–1831 r.
Miastkówka — jedna z pierwszych. Prawdopodobne wyjaśnienie zwłoki:
przed aneksją przez Rosję (1793) diecezja kamieniecka nie miała środków
na formalne erygowanie.
→ Rozdział VIII: «Z drewna zabudowana»
Szczepaniak, Diecezja kamieniecka (2019), s. 70, 135–136
Erygowanie parafii i pełny opis kościoła Miastkówki.
Szczepaniak J., Diecezja kamieniecka (2019); DAChmO, ф. 685, оп. 4, спр. 23
→ Rozdział VIII: «Z drewna zabudowana»
~1809
Rozebrana cerkiew Złożenia Pasa
Drewnianą cerkiew Złożenia Pasa rozebrano — ostatni ślad
obecności greckokatolickiej (unickiej) w Miastkówce.
Jeszcze od połowy XVIII w. zajął ją dziekan unicki Lubiński
i przekształcił na unicką; parafian prawosławnych przy niej nie było,
a ksiądz korzystał ze wszystkich gruntów cerkiewnych.
Sicinski, № 1031
1810
Cerkiew Michajłowska w stanie awaryjnym
Konsystorz nakazuje zapieczętować cerkiew Św. Archanioła Michała
w Rotmistrówce — budowla wzniesiona ze zwęglonych pozostałości
stała się niebezpieczna. Jednak zapis metrykalny z 1814 r.
świadczy, że nakaz nie został w pełni wykonany —
albo cerkiew szybko odpieczętowano.
DAChmO ф. 315
1822
Pożar cerkwi Św. Mikołaja
Cerkiew Św. Mikołaja w Rotmistrówce spłonęła ze wszystkimi dokumentami.
Utracono znaczną część wczesnych zapisów metrykalnych parafii.
Zapieczętowaną od 1810 r. cerkiew Michajłowską trzeba zwrócić
do służby — wpis metrykalny z 1826 r.
potwierdza, że działała jako jedyna cerkiew parafii
do budowy Kazańskiej (1847).
Sicinski, № 1032; DAChmO ф. 315
~1823
Opis Marczyńskiego
Marczyński opisuje Miastkówkę: 1130 d.m. (~2260 mieszkańców),
«porządnie z drzewa zabudowana», wydobycie wapienia na budowę.
Szczegóły ▾
1841
Konsekracja kościoła
Biskup Franciszek Borgiasz Mackiewicz konsekruje kościół
Niepokalanego Poczęcia — po 94 latach od budowy (1747)
i 33 latach od erygowania parafii (1808).
Szczepaniak J., Diecezja kamieniecka (2019), s. 135–136;
DAChmO, ф. 685, оп. 4, спр. 23
→ Rozdział VIII: «Z drewna zabudowana»
1841
Konflikt Jaroszyński / gmina żydowska
Iwan Jaroszyński nadmiernie podnosi powinności. Żydzi skarżą się zarządowi gubernialnemu
na «rujnowanie domów, zakaz sprzedaży wina».
Jeden z ostatnich polskojęzycznych śladów Jaroszyńskich jako właścicieli —
później notują ich już rosyjskie akta archiwalne (zob. 1845 i 1856).
100 єврейських містечок. Wyp. 2. S. 224–225.
Źródło pierwotne: RGIA, f. 577, op. 29, d. 1414, l. 72
→ Rozdział VIII: «Z drewna zabudowana»
1845–1851
Inwentarze majątku spadkobierców Jaroszyńskiego
Reforma inwentarzowa Bibikowa opisuje cały majątek jako własność
spadkobierców Jana (Iwana) Jaroszyńskiego —
dziewięć obiektów, w tym miasteczko Miastkówka, przysiółek Marianówka
i dwa folwarki miastkowieckie.
DAChmO f. 241 op. 1
1847
Kamienna cerkiew w Rotmistrówce
Zbudowano nową kamienną cerkiew Ikony Kazańskiej w Rotmistrówce — zamiast spalonej cerkwi Św. Mikołaja.
1856
Intromisja Henryka Jaroszyńskiego
Sąd powiatowy olhopolski formalizuje intromisję (wprowadzenie
w posiadanie) majątku miastkowieckiego obywatela Henryka Jaroszyńskiego
(spadkobiercy Jana), 1856–1860 — pierwszy z imienia
wymieniony właściciel Miastkówki po Janie.
DAWO f. 468 op. 1 spr. 364
1859
Ostatni wpis cerkwi Michajłowskiej
Ostatni wpis metrykalny w cerkwi Św. Archanioła Michała
w Rotmistrówce. Po tym parafia pozostaje
przy jednej cerkwi Kazańskiej (1847).
DAChmO ф. 315; DAWO ф. 904
1862
Pierwsza szkoła
Otwarta pierwsza szkoła cerkiewna w Miastkówce — początek zorganizowanej oświaty w miasteczku.
1881
Szkoła ministerialna
Otwarto ministerialną szkołę jednoklasową — szkoła państwowa zamiast cerkiewnej.
~1885
Rozwinięte miasteczko
Słownik geograficzny: 722 dymy, ~3000 mieszkańców, 26 jarmarków rocznie,
30 sklepów, synagoga, kamieniołomy, ośrodek parafialny dla dziesiątek wsi.
Połowa mieszkańców — Żydzi (~1500). Wzrost z ok. 550 dusz żydowskich w 1790 r.
do ok. 1500 w 1883 r. — realistyczne tempo ok. 1% rocznie.
→ Rozdział VIII: «Z drewna zabudowana»
→ Rozdział VIII: «Z drewna zabudowana»
?–1885
Majątek przechodzi do Koczubeja
Przymusowa sprzedaż majątku Jaroszyńskich — Miastkówka przechodzi do Koczubeja.
Koniec szlacheckiej własności w miasteczku.
Szczegóły ▾
~1885–1898
Tereszczenko w rejestrze Gulldmana
Gulldman (1898) odnotowuje Natalię Fiodorownę Tereszczenko
(szlachciankę guberni kijowskiej) jako właścicielkę: 3550 dziesięcin.
SG (1885) i Sicinski (1901) jeszcze piszą „Koczubej" —
sprzeczność nierozstrzygnięta.
Gulldman (1898): majątek obejmuje folwark Mordyt, w. Marianówkę, w. Łysohirkę.
Zarządca — S.F. Chyżyński. Miejscowa tradycja nazywała „F.A. Tereszczenko" —
teraz zweryfikowano jako Natalia Fiodorowna.
→ Rozdział VIII: «Z drewna zabudowana»
Gulldman, Pomestnoe ziemlewładienije (1898), s. 224
Miastkówka — Tereszczenko N.F., 3550 dziesięcin.
Гульдман В.К. Поместное землевладение в Подольской губерніи. Каменец-Подольский, 1898
→ Rozdział VIII: «Z drewna zabudowana»
1888
Nowy ikonostas
Wymieniono ikonostas cerkwi Zwiastowania — tej samej, którą Dmytro Zelenski przebudował w kamieniu w 1708 r.
1897
Powszechny spis cesarski
Spis: 2105 Żydów w Miastkówce — 26% ludności.
Kamienna synagoga, dwa domy modlitwy, tradycja rabiniczna.
Cały powiat olhopolski —
284 253 mieszkańców.
Spis z 1897 r. — pierwszy powszechny spis Imperium Rosyjskiego,
który objął także gubernię podolską. Według danych powiatu olhopolskiego —
284 253 mieszkańców w składzie guberni podolskiej.
→ Rozdział VIII: «Z drewna zabudowana»
Первая всеобщая перепись 1897 г. — Подольская губернія
Powiat olhopolski — 284 253 mieszkańców.
Первая всеобщая перепись населенія Россійской Имперіи 1897 г.
Подольская губернія. СПб., 1904
100 єврейських містечок. Wyp. 2. S. 226–228.
Źródła pierwotne: SzPAU [K.], f. 830; jewua.org
→ Rozdział VIII: «Z drewna zabudowana»
1901
Sicinski: ~5934 mieszkańców
Eparchialny przewodnik Sicinskiego: ~5934 mieszkańców, 4. okręg dziekański.
Miastkówka u szczytu swojego rozwoju jako miasteczko.
Szczegóły ▾